Wie het uitzicht zo min mogelijk wil onderbreken maar geen glas wil schoonmaken, komt vroeg of laat uit bij kabels. Dunne roestvaststalen kabels, strak gespannen tussen de staanders van een stalen frame, verdwijnen op een paar meter afstand vrijwel uit beeld. Het is een prachtige oplossing, maar wel een die staat of valt met de details. In dit artikel leggen we uit hoe wij kabelvulling toepassen in onze stalen balustrades en waar je op moet letten voordat je ervoor kiest.

Wat kabelvulling zo aantrekkelijk maakt

Een kabel van vier of vijf millimeter dik is dunner dan vrijwel elke spijl die je in een balustrade kunt verwerken. Op afstand zie je daardoor eerder het landschap dan de afscheiding. Op een dakterras met zicht over het water of over een polder is dat precies de bedoeling.

Daar komt bij dat kabels de wind doorlaten. Anders dan glas werkt een kabelbalustrade niet als windvanger, waardoor de belasting op het frame en de verankering lager blijft. Op locaties waar de betonrand niet veel aankan, kan dat het verschil maken tussen wel of niet mogelijk.

En kabels vragen weinig onderhoud. RVS in een goede kwaliteit blijft jarenlang gaaf, en er is geen groot oppervlak waarop regenstrepen of stof opvallen.

De onderlinge afstand: dichter dan je denkt

Hier zit meteen het belangrijkste aandachtspunt. Kabels lopen horizontaal, en horizontale delen vormen een klimhulp. Bovendien geven kabels mee: duw je met kracht tussen twee kabels, dan wijken ze uit en wordt de opening groter dan hij in rust is.

Om die reden houden wij bij kabelvulling een aanzienlijk kleinere onderlinge afstand aan dan bij vaste spijlen. In de praktijk komt dat neer op ongeveer zes tot acht centimeter hart op hart, afhankelijk van de kabeldikte en de spanning. Zo blijft de opening ook onder druk binnen de veilige grens, en ontstaat er geen bruikbare tree om op te klimmen.

Voor situaties waar kinderen komen adviseren wij daarnaast vaak om de onderste zone dicht te zetten of te combineren met een verticale vulling. De kabels blijven dan het beeldbepalende deel op ooghoogte, terwijl de klimzone onderaan geen houvast biedt.

Spanning, spanners en het frame

Een kabel die niet strak staat, is geen balustrade maar een waslijn. De spanning is dus geen afwerkingsdetail maar een constructief onderdeel. Elke kabel wordt aan een uiteinde voorzien van een spanner waarmee hij op de juiste voorspanning wordt gebracht.

Die voorspanning werkt terug op het frame. Tien kabels die elk met enkele honderden newton trekken, leveren samen een aanzienlijke kracht op de eindstaanders. Die staanders moeten daarom zwaarder worden uitgevoerd dan bij een spijlenbalustrade, en de verankering navenant. Wie een bestaand frame wil ombouwen naar kabels, kan dat dus niet zomaar doen.

Bij velden langer dan ongeveer anderhalve meter plaatsen wij tussensteunen waar de kabels doorheen lopen. Die voorkomen dat de kabels in het midden gaan doorhangen of te ver kunnen uitwijken bij druk. Ze zijn dun en vallen nauwelijks op, maar ze zijn wel wat een kabelbalustrade op de lange termijn strak houdt.

Materiaalkeuze: niet elk RVS is gelijk

Roestvaststaal is een verzamelnaam. Voor binnentoepassingen en beschutte buitensituaties voldoet de gangbare kwaliteit prima. Staat de balustrade aan open water, in Flevoland langs de randmeren of op een plek waar veel zout in de lucht hangt, dan adviseren wij een hogere kwaliteit met een betere corrosieweerstand.

Het verschil zie je niet meteen, maar wel na een paar jaar. Bij de lichtere kwaliteit ontstaan op zoutbelaste plekken kleine bruine puntjes: vliegroest. Die zijn oppervlakkig en poetsbaar, maar ze komen terug. Met de zwaardere kwaliteit heb je daar in de praktijk nauwelijks last van.

De combinatie met een gecoat stalen frame vraagt ook aandacht. Waar RVS en gecoat staal elkaar raken, hoort een kunststof of rubberen tussenlaag te zitten om contactcorrosie te voorkomen.

• Houd zes tot acht centimeter tussen de kabels aan.
• Reken op zwaardere eindstaanders vanwege de voorspanning.
• Plaats tussensteunen bij velden boven anderhalve meter.
• Kies bij zout en open water een hogere RVS-kwaliteit.
• Span de kabels na het eerste jaar opnieuw na.

Wanneer kabels niet de beste keuze zijn

Eerlijk is eerlijk: er zijn situaties waarin wij kabelvulling afraden. Bij jonge kinderen zonder de mogelijkheid om de onderzone dicht te zetten, is een verticale spijlenbalustrade simpelweg geruststellender. Bij bedrijfspanden waar geregeld tegen de afscheiding wordt gestoten met karren of pallets, gaan kabels sneller uit spanning dan een vaste vulling.

Ook wie een balustrade wil die twintig jaar lang volledig zonder aandacht meegaat, is met spijlen beter af. Kabels vragen periodiek een controle op spanning, en dat is een kleine handeling die je wel moet blijven doen.

Tot slot speelt het budget mee. Een kabelbalustrade is niet automatisch duurder, maar de zwaardere staanders, de spanners en de RVS-kwaliteit tellen op. In een offerte laten wij die posten los zien, zodat je kunt vergelijken met een uitvoering in spijlen of glas.

Hoe wij een kabelbalustrade opbouwen

Wij maken het frame in de werkplaats, inclusief de doorvoergaten voor de kabels en de bevestigingspunten voor de spanners. Het staal wordt thermisch verzinkt en gepoedercoat voordat de kabels erdoorheen gaan, zodat er geen onbehandelde randen achterblijven in de boringen.

Op locatie wordt het frame gesteld en verankerd, en pas daarna gaan de kabels erin en worden ze op spanning gebracht. Dat volgorde-detail is belangrijk: kabels spannen op een frame dat nog niet vast staat, trekt de staanders scheef.

Wij werken op deze manier in heel Overijssel, Gelderland en Flevoland, van een enkele balustrade op een dakterras in Kampen tot langere series bij nieuwbouwprojecten.

Lees ook

• Stalen balustrade voor je dakterras
• RVS balustrade op maat: strak design met maximale zekerheid
• Stalen balustrade voor buiten

Tot slot

Een kabelbalustrade is de meest transparante oplossing die er is zonder glas, mits de onderlinge afstand, de spanning en het frame kloppen. Overweeg je kabels voor jouw balkon, dakterras of vide? Vertel ons waar hij komt te staan en wie er gebruik van maakt, dan geven we aan of het op die plek een verstandige keuze is en wat het kost.