De meest gestelde vraag die we krijgen over een fietsenhok gaat niet over staal of kleur, maar over maat. Hoeveel ruimte heb je nu eigenlijk nodig? Mensen onderschatten dat structureel, meten de fiets op en vergeten dat je er ook nog omheen en langs moet kunnen. Het gevolg is een stalling waar de fietsen weliswaar in passen, maar waar niemand ze er nog fatsoenlijk uit krijgt. In dit artikel zetten we de praktische maten op een rij, zodat je een fietsenhok kiest dat over tien jaar nog steeds prettig werkt.
De basismaten van een fiets
Een gemiddelde stadsfiets is ongeveer 180 centimeter lang en 60 centimeter breed, gemeten over het stuur. Een elektrische fiets is meestal net wat langer en vooral zwaarder. Een bakfiets gooit alle rekensommen overhoop: reken daar op 240 tot 270 centimeter lengte en 85 tot 95 centimeter breedte. Een kinderfiets is korter, maar neemt in de breedte nauwelijks minder ruimte in.
Die stuurbreedte is het kritieke getal. Fietsen naast elkaar botsen niet met hun wielen maar met hun sturen. Daarom zetten we bij een rij fietsen de wielen om en om: de ene fiets met het stuur naar voren, de volgende met het stuur naar achteren. Zo kun je met 45 centimeter hart-op-hart toe, terwijl je anders al snel 65 centimeter per fiets nodig hebt.
Rekenen met diepte en doorloophoogte
Voor de diepte geldt een simpele vuistregel: fietslengte plus minimaal 20 centimeter speling. Bij 180 centimeter fiets kom je dus uit op 200 centimeter binnenwerks. Zet je de fietsen haaks op de wand en moet je er nog langs lopen, tel er dan nog 60 tot 70 centimeter looppad bij. Wil je een bakfiets kunnen draaien in plaats van achteruit rijden, reken dan op minstens 300 centimeter vrije diepte.
De hoogte wordt vaak vergeten. Onder een schuin dak moet je aan de lage zijde nog altijd 190 centimeter vrije doorloophoogte hebben, anders stoot je je hoofd bij het uittillen van een fiets. Aan de hoge zijde zit je dan al snel op 230 centimeter. Hang je er ook nog een fietslift of een ophangbeugel voor een tweede fiets in, dan is 250 centimeter geen overbodige luxe.
- twee fietsen: circa 150 x 200 centimeter binnenwerks
- vier fietsen: circa 220 x 200 centimeter binnenwerks
- zes fietsen: circa 300 x 200 centimeter binnenwerks
- een bakfiets plus twee fietsen: circa 280 x 300 centimeter binnenwerks
De indeling maakt het verschil
Twee stallingen met dezelfde buitenmaat kunnen in het gebruik totaal verschillend aanvoelen. Dat zit hem in de indeling. Een hok met de opening aan de lange zijde werkt veel prettiger dan een hok met de opening aan de kopse kant, omdat je iedere fiets rechtstreeks kunt pakken in plaats van er drie uit te moeten halen om bij de vierde te komen.
Ook de plaats van de stijlen telt. Een staander midden in de opening is constructief soms handig, maar in de praktijk een dagelijkse ergernis. We lossen dat op met een zwaarder bovenliggend profiel, zodat de overspanning zonder tussensteun kan. Het staal wordt dan iets duurder, maar je hebt er elke dag plezier van.
Denk vooruit bij het bepalen van de maat
Het advies dat we het vaakst geven: neem één fietsplek meer dan je nu nodig hebt. Gezinnen groeien, kinderen krijgen een grotere fiets, er komt een elektrische fiets bij of je koopt alsnog die bakfiets. De meerprijs van 45 centimeter extra breedte is bij het bestellen klein; achteraf uitbreiden is duur en zelden even fraai.
Hetzelfde geldt voor bedrijven en verenigingen. Een stalling die op de openingsdag precies vol staat, is over twee jaar te klein. Kijk naar het aantal medewerkers of leden, houd rekening met piekmomenten en tel daar een marge van twintig procent bij op. Een half lege stalling ziet er netter uit dan een volle stalling met fietsen ernaast op de stoep.
Wij maken fietsenhokken van staal volledig op maat en komen ze in Overijssel, Gelderland en Flevoland leveren en plaatsen. Kom je er met bovenstaande maten niet uit voor jouw situatie, dan meten we het graag ter plaatse in. Dan weet je zeker dat het klopt.
Meten in de tuin: zo doe je het
Voordat je een maat doorgeeft, is het verstandig om de plek eerst uit te zetten. Leg met krijt of met een stuk touw de contouren van het beoogde hok op de grond en zet er de fietsen in die er straks in moeten. Loop er een paar keer omheen en probeer de achterste fiets eruit te halen. Dat kost een kwartier en voorkomt de meest voorkomende teleurstelling: een stalling die op papier ruim leek en in het echt krap is.
Let daarbij op wat er om de stalling heen gebeurt. Een dakgoot die afwatert op de plek waar je wilt bouwen, een erfafscheiding die niet helemaal recht staat, een tuinpad dat smaller is dan de opening van het hok: het zijn allemaal kleinigheden die achteraf lastig op te lossen zijn. Noteer ook de afstand tot de erfgrens en tot de gevel, want die maten hebben we nodig om te bepalen wat er zonder vergunning mag.